Symboliczny kominek
Każdy człowiek marzy o posiadaniu własnego domu. I najlepiej – odrębnego, wyłączonego z ludzi niepozostających z nami w stosunku pokrewieństwa. Dla większości z nas zalety kolektywnego mieszkania kończą się wraz z erą akademików na studiach, ewentualnie już w liceum. Niewielu decyduje się w dorosłym życiu na wspólne mieszkanie, chyba że sytuacja nie pozwoli inaczej. Ale i wtedy wybiera się starannie wyselekcjonowaną grupę znajomych, rzadko obcych. Podczas gdy jeszcze rok wcześniej głośne imprezy nie budziły sprzeciwu, teraz nagle zaczynają przeszkadzać. Powoli człowiek statecznieje, a wraz z tym procesem zaczyna się tworzyć swoisty zespół wyobrażeń na temat własnego mieszkania. Na początku wystarcza zwykłe mieszkanie, nawet ze znajomymi, jednak synonimem prywatności jest przysłowiowy własnoręcznie postawiony dom, zasiane drzewo i dziedzic przyszłego majątku (i dziedzic, i majątek są wpisani w sferę marzeń – przynajmniej póki co). Takim uosobieniem przyszłego domu jest kominek. Pełni on dwie ważne funkcje – jest zarazem praktyczny i symboliczny. Jego najważniejszą cechą jest funkcjonalność – ma przede wszystkim zapewnić domowi ciepło. Jednak kominek to także symboliczne serce każdego domu. Znajduje się w jego centrum, przy nim skupia się całe życie mieszkańców. Produkowane ciepło ma również charakter symboliczny, ponieważ sprzyja scalaniu więzi rodzinnych. Dlatego każdy, projektując w myślach własny dom, w centralnym punkcie umiejscawia kominek. Wie, że w tym miejscu chciałby spotykać się z rodziną i przebywać – po prostu. Gdy wyobraża sobie powrót do domu, widzi siebie przed kominkiem i domowników, którzy dopełnią obrazu domu. Nieważne, że jest lato, samo zaczyna magicznie funkcjonować w świadomości przyszłej rodziny.